ჯვრის მონასტერი

ჯვრის ისტორია

გადმოცემით, IV საუკუნეში ქართლის მოქცევის შემდეგ წმინდა ნინომ მთის მწვერვალზე დიდი ხის ჯვარი აღმართა, რომელსაც მთელი ქვეყნიდან მლოცველები მიაშურებდნენ. მოგვიანებით ჯვრის თავზე პატარა ეკლესია ააშენეს, VI–VII საუკუნეების მიჯნაზე კი — დღევანდელი ტაძარი. ჯვრის კვარცხლბეკი დღემდე შიგნით, დარბაზის ცენტრში დგას.

ტაძარი ქართლის მმართველების დროს აშენდა, მათი სახელები და ფიგურები ფასადების რელიეფებზეა ამოკვეთილი. მდინარეების შესართავის თავზე მდგარ ამ მონასტერს ლერმონტოვის პოემა „მწირს“ უკავშირებენ.

რა ვნახოთ

• ტაძარი — მკაცრი, შიგნით თითქმის მორთულობის გარეშე; ცენტრში წმინდა ნინოს ჯვრის ქვის კვარცხლბეკია.
• რელიეფები ფასადებზე — ანგელოზები, ჯვარი და ტაძრის მშენებლების ფიგურები; ყველაზე კარგად აღმოსავლეთ კედელზე ჩანს.
• კედლებისა და მცირე ეკლესიის ნანგრევები ტაძრის გვერდით — მონასტრის ძველი გალავნის ნაშთები.
• სადამკვირვებლო მოედანი — ხედი მცხეთაზე, სვეტიცხოვლის ტაძარსა და არაგვისა და მტკვრის შესართავზე.

ვიზიტისთვის საუკეთესო დრო

სჯობს დილით ან მზის ჩასვლამდე ერთი საათით ადრე: რბილი შუქია და ნაკლები ჯგუფი. ზაფხულში დღისით ცხელა და ხალხმრავლობაა.

როგორ მივიდეთ

• მანქანით ან ტაქსით: თბილისიდან დაახლოებით 30 წუთი მცხეთის ტრასით, მთისკენ მოსახვევი მონიშნულია. ტაძართან პარკინგი უფასოა.
• საზოგადოებრივი ტრანსპორტი მთაზე არ ადის: მარშრუტკები მეტრო დიდუბიდან მხოლოდ მცხეთამდე დადის, იქიდან ზემოთ — ტაქსით.
• ექსკურსიით: ჯვარს თითქმის ყოველთვის მცხეთასთან ერთად ათვალიერებენ — დაწვრილებით ჩვენს სტატიაში ჯვრის მონასტრის შესახებ.

რჩევები

• ქალებს სჭირდებათ თავსაფარი და ქვედაბოლო, მამაკაცებს — გრძელი შარვალი; მოსასხამები ჩვეულებრივ შესასვლელთანაა.
• მწვერვალზე თითქმის ყოველთვის ქარია — ზაფხულშიც წაიღეთ ჟაკეტი.